Sözlük

Omuz ağrısı: Bu durumun bir çok nedeni olabilir. Eğer bir kişide artrit varsa, omuz ağrısı genel tablonun bir parçası olabilir. Omuzda sınırlı olan ağrının en yaygın nedeni eklem çevresindeki "yumuşak doku"ların inflamasyonudur. Eklemin aşırı kullanılması ya da hasar inflamasyonu tetikleyebilir, gerçi aynı zamanda daha önce fazla kullanma ya da hasar öyküsü olmayan kişilerde de birden ağrı başlaması yaygın bir durumdur.

Osgood Schlatter hastalığı: Teknik olarak tibial (dizin altındaki büyük kemiğin baş kısmı) tüberkülün osteokondriti olarak bilinir, atletik yapılı genç insanlarda (özellikle erkek adolesanlarda) tibia tüberkülü üzerinde ağrı ve hassasiyete neden olan bir diz problemidir. 6 ay kadar koşmak ya da tekme atmaktan kaçınılırsa çoğunlukla geçer.

Osteoartrit: Osteoartrit (OA) en sık rastlanan eklem hastalığı formudur, eklem yüzeyinde hasar ve alttaki kemikte anormal bir reaksiyon vardır. "Osteo" kemik ve "artrit" eklem hasarı ve inflamasyonu anlamına gelmektedir. Bu hastalığı tanımlamak için bazen başka terimler de kullanılır: Osteoartroz, artroz ve dejeneratif eklem hastalığı gibi. Hepsi de, özellikle diz, kalça ve ellerin (en sık) yanısıra ayak ve boyun-sırtı da (spondiloz) etkileyen, fakat diğer vücut dokularını etkilemeyen aynı hastalığı anlatmaktadır. OA ağrı ayrıca hafif katılık ve seyrek olarak da sakatlığa yol açar. Bununla birlikte, sabah sertliği ve yaygın eklem ağrısı iltihaplı romatizmalarda OA'ten daha sıktır. OA zaman zaman "eklem yetersizliği" olarak da adlandırılır, tıpkı böbrek ya da kalp yetmezliği gibi. OA eklem kıkırdağının aşınmasına neden olarak yüzeyini pürtüklü hale getirir ve eklemin hareketini zorlaştırır. OA çoğunlukla sadece bir kaç eklemi etkileyerek eklemde ağrılı hareket kısıtlılığına neden olur, kemikte şişme ve hareketle krepitasyon (gıcırtı) vardır. Olguların çoğu idiyopatiktir (nedeni bilinmeyen ya da kendiliğinden ortaya çıkan hastalık ya da durum), fakat OA aynı zamanda diğer bir çok durumun nihai sonucu olabilir ya da bir çok diğer faktörün birleşmesinden ileri gelebilir. Bu faktörler arasında yaş, kalıtım, diğer eklem hastalıkları vardır.

Osteoartroz: Osteoartritin diğer bir adı.

Osteofit: Osteoartritli eklemlerde yeni kemik büyümesi, "kenarlanma" ya da "mahmuz" adları da verilir.

Osteokondrit: Kemiğin bir kısmının inflamasyonu ya da kusurlu büyümesi. Daha önceleri osteokondroz olarak bilinen bu duruma çeşitli örnekler verilebilir, fakat nedenleri farklıdır ve vücudun farklı bölgelerinde görülürler. Bkz. Freiberg infarktüsü ya da hastalığı (ayakta), Kohler hastalığı (ayakta), Osgood Schlatter hastalığı (dizde), Perthes hastalığı (kalçada), Scheuermann hastalığı (bir ya da daha fazla omurda), vb.

Osteomalazi: Erişkinlerde D vitamini eksikliği nedeniyle kemiklerin yumuşaması (çocuklarda görülen raşitizm gibi, fakat raşitizm aynı zamanda büyümeyi de engeller); diyetle yetersiz alım ya da güneş ışığının eksikliği, veya her iki nedenin bir arada bulunmasıyla oluşabilir.

Osteomiyelit: Kemik iliğinin infeksiyona bağlı inflamasyonu - ilik içinde apseler oluşur ve kemik kütlesinin sertliği nedeniyle cerahat dışarı çıkamaz ve kemiğin uzunluğu boyunca ilerler. Osteomiyelit, bileşik kırıkları izleyebilir. Akut osteomiyelit en sık olarak çocuklarda görülür, şiddetli ağrı, şişlik ve hassasiyete eşlik eden yüksek ateş ve genel hastalığa neden olur. Kronik osteomiyelit akut evreden sonra gelişebilir, yavaş ilerleyerek bir süre saptanamayabilir, ya da tüberküloz gibi kronik infeksiyonlardan kaynaklanabilir. Antibiyotikler tedavide çok etkilidir.

Osteonekroz: Osteonekroz, kemik ölümü anlamına gelmektedir. Özellikle gençlerde, kalça için ortopedik cerrahi girişim yapılmasına neden olabilir. Kan akımı olmayan ya da zayıf olan bazı doku tiplerinin ölümünü ifade etmektedir, örneğin kıkırdak ve kemik gibi.

Osteopeni: Kemiğin ortalamadan daha ince olmasıdır, fakat kırık tehlikesi osteoporozdan daha azdır.

Osteoporoz: Kelime anlamı "gözenekli kemik"tir (por=gözenek). Kişi kemik materyalini azar azar kaybeder ve kemikler yavaş yavaş daha az yoğun ve daha kolay kırılabilir hale gelirler, bunun sonucunda kırık ve çatlak oluşma ihtimali artar. Kısaca kemik kütlesinin azalması olarak tanımlanabilir.

Otoantikorlar: Mikroplar ya da virüsler yerine vücudun kendi hücrelerine karşı gelişen antikorlar.

Otoimmün hastalık: Vücudun savunma mekanizmasının (immün sistem) bir hastalığı, antikorlar ve immün sistemin diğer bileşenleri vücudun kendi hücrelerine saldırırlar, örneğin, lupus.